Na czerwonym dywanie

Tej nocy, jak pewnie każdemu obiło się już o uszy, zostały wręczone Nagrody Akademii Filmowej, tzw. Oscary. Niektórzy uważają tę uroczystość za niepotrzebne wydawanie pieniędzy, niektórzy sądzą, że honoruje ona nie takie film, jak trzeba itd. Inni śledzą tę "imprezę" co roku i przeżywają każdą  wręczoną statuetkę. Nie będę tutaj wyrażać swoich opinii, ale Oscary to bez wątpienia ważne wydarzenie w świecie filmu, dlatego chciałam podsumować to, co, kto i za co dostał. Zatem proszę się nie nastawiać na pełną emocji, kontrowersyjną wypowiedź, a krótkie sprawdozdanko i kilka najważniejszych faktów.

Najlepszym filmem roku 2016 okazał się film "Moonlight" (o pomyłce nie ma co wspominać i tak już wszyscy słyszeli, oburzali się albo śmiali) w reżyserii pana, który nazywa się Barry Jenkins. Razem ten film zgarnął trzy statuetki. Oprócz tej, o której już wspomniałam, wygrał także w kategoriach: Najlepszy aktor drugoplanowy (Mahershala Ali) i Najlepszy scenariusz adaptowany. Filmu nie widziałam, także już zamilknę, bo jeszcze coś pomieszam. Na pewno trzeba się w najbliższym czasie wybrać do kina.

Najlepszą aktorką obwołana została Emma Stone (La la land), a najlepszym aktorem Casey Affleck (Manchester by the sea).

Jako Najlepszy reżyser wyróżniony został Damien Chazelle za musical "La la land".

Za to Oscar za Najlepszy scenariusz oryginalny postawią na półce twórcy filmu "Manchester by the sea", do którego scenariusz spisał Kenneth Lonergan.

Film "Klient" w reżyserii Asghara Farhadi zwyciężył zaś w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny. Laureat nie odebrał nagrody osobiście. Nie pojawił się na gali w ramach sprzeciwu wobec amerykańskiej polityki imigracyjnej. Wszyscy zainteresowani-poszperajcie. Nie chcę wchodzić w politykę zbyt głęboko.

Ponadto "Legion samobójców" wyróżniono na charakteryzację, "Fantastyczne zwierzęta(...)" za kostiumy, "Księgę dżungli" za efekty specjalne. Triumfował "La la land", który zdobył 6 statuetek w kategoriach: muzyka, piosenka, aktorka, zdjęcia i scenografia. Na "La la land" do kina już iść nie muszę, bo byłam i do dziś podśpiewuję sobie soundtrack.

A! No i jeszcze mój ulubiony Zwierzogród - Najlepszy film animowany.

Zapraszam wszystkich na podróż po oscarowych filmach. Może akurat coś przypadnie wam do gustu. Poszukajcie jeszcze, bo nie wymieniłam tu wszystkiego. Miłego oglądania! :)

GH

Czytaj

Początki harcerstwa na ziemiach polskich

Dzisiaj wracamy do tematu harcerstwa, ale już nie tego, które działa na Wyspach Brytyjskich. Przyjrzyjmy się temu, jak przygoda z harcerstwem zaczęła się u nas. Wszystkich zainteresowanych zapraszam do czytania i poznania tej krótkiej historii.

Wieści o czymś takim jak "skauting" zaczęły do Polski docierać już na początku XX wieku. Sposób na wychowanie młodzieży zaproponowany przez Powella okazał się atrakcyjny przede wszystkim dla organizacji niepodległościowych, takich jak: "Zarzewie", "Sokół" czy "Eleusis". To właśnie działacz pierwszej z wymienionych organizacji stał się "ojcem założycielem polskiego harcerstwa". Mowa o Andrzeju Małkowskim. Oto on:

Stanął on twarzą w twarz z powellowskimi ideami, kiedy w ramach kary wymierzonej za spóźnienie musiał przetłumaczyć jego książkę "Scouting for boys". Zainspirowanymi przedstawionymi w owej lekturze pomysłami Małkowski zorganizował pierwszy kurs skautowy w 1911 r., a zaraz potem wydał rozkaz, w którym powołał do działania pierwsze cztery lwowskie drużyny skautowe. Dwa lata później pierwsza polska reprezentacja udała się na zlot skautów w Birmingham.

Harcerstwo rozpowszechniło się we wszystkich zaborach. W zaborze austriackim powstało Związkowe Naczelnictwo Skautowe, w zaborze rosyjskim nielegalna Naczelna Komenda Skautowa, a w pruskim pierwsze (działające nielegalnie) drużyny skautowe tworzyły się w Poznaniu.

Redagowano także czasopismo pt. "Skaut".

Nie można zapomnieć, że wśród pierwszych czterech drużyn harcerskich znalazła się również jedna drużyna żeńska stworzona przez żonę Małkowskiego - Olgę Drahonowską-Małkowską, która wyglądała tak:

Tak to się rozwijało i rozwija się nadal i niech rozwija się bez końca. 

GH

Czytaj

Jak za lat 60-tych

Zapraszam w kolejną podróż do świata mody.

Lata sześćdziesiąte 

Po dekadzie stylowej i gustownej mody kobiecej nadszedł czas na odrobinę szaleństwa. Nieco zawirowań do świata mody wprowadzają lata sześćdziesiąte - zmienne i pełne różnorodności.

Ówczesne kobiety jako modowy wzór do naśladowania obrały sobie Lesley Hornby, znaną jako Twiggy Lawson. Śledziły również ubiór Jacqueline Kennedy - żony prezydenta J.F. Kennedy-ego (niebawem w kinach pojawi się film na podstawie jej życia pt. "Jackie" z Natalie Portman w roli głównej). Uwielbianą projektantką była Mary Quant. To właśnie za jej sprawą ubiór z tamtych lat w dużej części przetrwał po dziś dzień.

Twiggy Lawson

Jackie Kennedy

Mary Qant

Modę lat sześćdziesiątych zdominowały geometryczne kształty będące nie tylko wzorami na ubraniach, ale stosowane również jako krój. Powszechne były sukienki szyte na wzór litery A. Często widywano panie w damskich garniturach, pudełkowych płaszczach czy krótkich żakietach. Rekordy popularności biły kolorowe płaszcze przeciwdeszczowe, a najznakomitszym odkryciem okazały się spódniczki mini. Idealnym dopełnieniem były kozaki sięgające do kolan.

W czasach, o których mowa rozpowszechniła się idea hipisowska, która swój udział zaznaczyła również w modzie. Stylowi hipisów zawdzięczamy spodnie dzwony, okulary lenonki oraz etniczne koszule.

Makijaż skupiał się na podkreśleniu oczu. Wykorzystywano sztuczne rzęsy. Fryzury zaś często były krótkie, ale z dłuższą grzywką. Alternatywą było tapirowanie, które nadawało objętości.

Panowie też postanowili nieco zaszaleć. Modne były: kolorowe spodnie w kant, obcisłe koszule i fryzury z długą grzywką.

Moda to bardzo rozległy temat. Wspaniała jest jej różnorodność, zmienność i to, że cały czas idzie do przodu i szuka inspiracji w każdym aspekcie życia. Zachęcam wszystkich trzecioklasistów do tego, by rzeczywiście przenieść się w czasie choć na ten jeden komersowy wieczór i w tym celu poszukać jakichś zaskakujących kreacji. :)

Gosia Hopciaś

źródła:
http://www.radiozet.pl/Rozrywka/O-tym-sie-mowi/Meska-moda-co-bylo-modne-obecne-trendy.-Sto-lat-mody-meskiej-VIDEO-00008200
https://pl.pinterest.com/search/pins/?rs=ac&len=2&q=60s%20fashion&eq=60s%20fa&etslf=7789&term_meta[]=60s%7Cautocomplete%7C0&term_meta[]=fashion%7Cautocomplete%7C0
http://www.ofeminin.pl/styl-gwiazd/moda-lat-60-s1402580.html
http://polki.pl/moda-i-uroda/trendy-sezonu,czym-charakteryzowal-sie-styl-lat-60-tych-w-modzie,10360831,artykul.html
https://www.google.pl/search?q=moda+lat+60&rlz=1C1ARAB_enPL478PL478&espv=2&biw=1366&bih=662&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&sqi=2&ved=0ahUKEwiViKuF0uDRAhVFkCwKHaygBSEQsAQIGQ&dpr=1

Czytaj

W stylu lat 50-tych

Tegorocznym tematem komersu trzecich klas będzie moda lat 50-tych i 60-tych, dlatego dziś kilka słów na ten temat. Być może ktoś z was usłyszał to hasło i pomyślał: "Co? Nie mam pojęcia jak mam się ubrać! Kto to w ogóle wymyślił?" - takiego kogoś w szczególności zapraszam do czytania. Innych, którzy jeszcze nie muszą się martwić opuszczaniem naszego wspaniałego, niezastąpionego gimnazjum, zachęcam, by wybrali się w modową podróż do minionych lat i odkryli coś nowego i być może inspirującego.

Lata pięćdziesiąte

Jak wszyscy dobrze wiedzą (mam przynajmniej nadzieję, że każdy o tym wie) lata 50-te to czas tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej. Właśnie to radosne wydarzenie sprawiło, że do tej pory odsuwany na bok ubiór, stał się dużo istotniejszy niż przedtem. Coraz większą wagę zaczętą przykładać do wyglądu. Modowe trendy wyznaczały ówczesne ikony stylu, takie jak: Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Sophii Loren czy Audrey Hepburn.

Marilyn Monroe

Brigitte Bardot

Sophii Loren

Audrey Hepburn

Popularny był wizerunek perfekcyjnej pani domu, która nawet kurze ściera w pięknej sukience, ze starannie spiętymi włosami i makijażem. 

Moda lat pięćdziesiątych to przede wszystkich dopasowane ubrania podkreślające figurę (wówczas najbardziej pożądana była sylwetka klepsydry). Rozkloszowana lub ołówkowa spódnica, często z paskiem zaznaczającym wcięcie w talii, to podstawa. Oprócz tego kostium z żakietem do noszenia na co dzień. Zwracającą uwagę spódnicę uzupełniano nieco bardziej stonowaną górą. Zazwyczaj była to koszula, czasem z bufiastymi rękawami i klasycznym, okrągłym kołnierzykiem. Do tego zapinany, dopasowany sweterek. Ale panie nie ograniczały się jedynie do sukienek. Widywano coraz więcej kobiet w spodniach najczęściej z wysokim stanem. Na specjalną okazję oczywiście piękna sukienka o prostym kroju bądź, podobnie jak spódnica, z rozkloszowanym dołem. Jako uzupełnienie dodające nieco szyku świetnie sprawdzały się długie rękawiczki i kapelusz.

We fryzurze i makijażu również możemy doszukiwać się pewnych wzorców. Lubiane były loki, takie, jakie nosiła Marilyn Monroe, ewentualnie proste włosy do ramion. Coraz bardziej popularne stawało się krótkie ścięcie włosów w stylu Audrey Hepburn. Chętnie czesano się w kucyka. Makijaż ograniczał się do czerwonej szminki, kocich kresek na powiekach i długich rzęs. 

Panowie zaś lubowali się w nieco bardziej przeciętnej modzie choć nie zawsze. Wystarczały im luźne dżinsy, koszulka wpuszczona w spodnie i skórzana kurtka. Dodatkowo zakładali cienki krawat czasem dopasowaną koszulę. Szyk podkreślali garniturem. Marynarka zazwyczaj miała inny kolor od spodni. Nie zapuszczali wąsów ani brody. Głowę przyozdabiali  kapeluszem, włosy zaś zaczesywali na żel.

Według mnie lata pięćdziesiąte to wspaniały okres w historii mody. Teraz brakuje takich ślicznych sukienek dodających elegancji i szyku. Chętnie ubierałabym się dokładnie tak samo jak wówczas :)

PS

Co nieco o latach sześćdziesiątych już niebawem.

Gosia Hopciaś

źródła:

https://pl.pinterest.com/

http://polki.pl/moda-i-uroda,w-stylu-lat-50-tych,10077337,artykul.html

http://www.radiozet.pl/Rozrywka/O-tym-sie-mowi/Meska-moda-co-bylo-modne-obecne-trendy.-Sto-lat-mody-meskiej-VIDEO-00008200

http://vumag.pl/moda/kobieca-moda-lat-50/8pz11k

Czytaj

Historia skautingu

Dziś co nieco o historii ruchu skautowego, z którego wywodzi się i polskie harcerstwo. Jak to się zaczęło? Kto wpadł na pomysł takiej „zabawy”? Zapraszam do czytania.

W 1857r. rodzi się Robert Stephenson Smyth Baden-Powell – pan, który od małego zamiast siedzieć przy książkach i się uczyć, biegał po miejskich parkach w Londynie i zastanawiał się jakby to było, gdyby był w lesie. Kiedy przeprowadził się do domu nad rzeką bieganie przestało mu wystarczać i zaczął żeglować wraz z braćmi, którzy wołali na niego Ste. 

Jako młodzieniec wstąpił do wojska. Wałczył w Indiach i w Afryce. Podczas obrony Mafekingu zauważył, że drobne zadania, takie jak: przekazywanie informacji czy wartowanie można powierzać młodszym. Działający podczas tej walki oddział służących chłopców sprawdził się świetnie i tym samym potwierdził jego przemyślenia. 

Po skończeniu wojskowej służby postanowił wdrożyć swój nowo-powstały plan w życie. Zorganizował próbny obóz skautowy dla chłopców na wyspie Brownsea, napisał kilka książek, a najważniejszą stała się pozycja: „Scouting for Boys”, od której zaczyna się historia naszego polskiego harcerstwa (ale to kiedy indziej). Na pierwszym skautowym zlocie nazwanym Jamboree Wilk, który nigdy nie śpi (tak przezwano bohatera tego artykułu) został Naczelnym Skautem Świata.

W tym samym czasie siostra Bi-Pi (kolejne przezwisko Roberta) – Agnes tworzyła ruch skautek. Potem do jej działalności dołączyła Olave Baden-Powell – żona Baden Powella.

I tak historia się pisała. Coraz więcej rzeczy organizowano i przyznawano coraz więcej orderów za zasługi, aż w końcu nazbierało się ich 24 dla samego lorda Powella. Skauting działa do dziś i ma się dobrze, jest pierwowzorem dla wielu organizacji. Oby nadal nas inspirował.

Zdjęcia (źródła):

http://akataleptik.webnode.sk/co-je-skauting/historia-skautingu/

http://zhpzyciem.eu/olave-baden-powell/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Agnes_Baden-Powell

https://pl.wikipedia.org/wiki/Robert_Baden-Powell

Gosia Hopciaś

Czytaj